Recensie HP99 door “head fi”-leden Henk Radersma en Sergei Serebrianik

Geplaatst op: December 21 2011

Henk Radersma over het prototype: “Ik heb de Dion “vergeleken” met de Stax SRM 007tII. De Dion is veruit leuker en interessanter voor mij dan de Stax. Sterke punten zijn in het kort de bouw: de aparte voedig is van een hele goede kwaliteit. Geen piep, fluit of gebrom uit de kast zelf. Ik denk dat dat erg bijdraagt aan de doodstille achtergrond op de hoofdtelefoonuitgang. Perfecte RCA- en jack-chassisdelen, ik heb met geen enkele kabel last gehad. En dat is wel eens anders!

Het lichtje van de aan-uitknop is beschaafd. Zoals mijn vrouw zei, is er rekening gehouden met mensen die wél willen slapen. Eigenlijk ben ik wel een beetje verliefd op die knop.
De warmte-ontwikkeling is goed in de hand gehouden. De enige plek waar de boel warm wordt, is boven de lampen. Die zijn goed geventileerd wat de levensduur waarschijnlijk gunstig beïnvoedt. Het geluid is ook goed. Als ik erg kritisch ga doen iets donker, ietsie pietsie gesluierd. Maar donker is een kwestie van smaak en ik haast me te zeggen dat dit zeker niet over the top is - bij Joe Cocker bijvoorbeeld zeer aangenaam! De Dion is ruimtelijk sterk - daarmee verslaat hij menige concurrent! Het geluidsbeeld wordt buiten je hoofd gecreëerd, niet in je hoofd.”

Henk Radersma over de definitieve versie: “De sluier is weg en de ruimtelijkheid is on par met de Phonitor!” Sergei Serebrianik over de definitieve versie:“Ik heb de Dion vergeleken met mijn Cary en de EAR Yoshino HP4 van 3,5 kEuro en die laatste krijgt hier een concurrent. Maar de Yoshino is wel volledig gebalanceerd plus ook als luidsprekerversterker te gebruiken. Ook de naam EAR verkoopt zichzelf, maar zo is het natuurlijk met alle bekende merken. Om te zeggen dat de klank hetzelfde is als van EAR, weet ik niet. Ik denk van niet, maar dat die op hetzelfde level is, ja! Vergeleken met de Cary vond ik de Dion-versterker wederom goed, maar de Cary wint wel. De Cary heeft van alles ‘iets meer’: een voller geluid, kortom. Maar de Dion komt aardig in de buurt. Persoonlijk denk ik dat de externe PSU de reden is dat hij het zo goed doet, want die is enorm en maakt het verschil. Als hij een balanced in- en output zou hebben en ook luidsprekers aan zou kunnen sturen, zou ik over aanschaf denken. Eigenlijk wil ik gewoon een Cary made by Dion. Zo blijft er altijd wat te wensen over!

Er zijn geen dingen op te noemen die niet goed waren en heb ik ook geen enkel twijfel over de kwaliteit, want die is simpel te horen. De door Dion gebruikte ECC99-buizen worden ook gebruikt in de Stax SRM600 en zijn zelfde als 12BH7 type, dus dat maakt alles een stuk interesanter, want superduur zijn ze niet. Zo zag ik een aantal NOS RCA’s, Brimars, Sylvania’s etc. voor weinig, dus genoeg mogelijkheden om je eigen klankleur te vinden. Kortom, ik ben zeer positief over de Dion en wil nog een keer naar die versterker luisteren, dus als Miquel dat voor onze komende mini-meet kan regelen, graag!!”

Apparatuur: Audio Technica ATH-W5000, Sony MDR-R10, Grado GS1000 en Audio Technica ATH-L3000

Naschrift Sergei: “De Dion scoorde het best met de R10 en de W5000. De ECC82 buizen die erin zitten, zijn van Tesla; zeer goede buizen, maar als je daar Mullards in zet dan zal de GS1000 beter scoren, want het middengebied zal dan wat opknappen. De L3000, die toch aan de warme kant klonk, zal bij het wisselen naar Telefunkens, Siemens, Tungsrams of Tung Sols een betere match geven, weet ik uit eigen ervaring.”

 

Terug naar overzicht