Recensie AA100 door Nico van Beveren

Geplaatst op: December 21 2011

Ik heb de Dion AA100 vergeleken met de Pass X250.5 eindversterker. De Dion is een tamelijk kleine ‘zwarte doos’, die - zoals te verwachten - behoorlijk warm wordt. Uit de luidspreker is een hele zachte (net?)brom te horen, als je met je oor een centimeter van de luidspreker af bent. De Pass is dan volledig stil.

Het geluid is bijzonder goed, in veel opzichten beter dan de Pass, die toch uitstekende referenties heeft. Overigens ontdek je dat pas na een tijdje luisteren. De Pass geeft een nogal aanwezig, ‘upfront’ geluidsbeeld, dat in eerste instantie een overtuigender indruk maakt. Na enige tijd luisteren gaat dat toch wat vermoeien, met name de hoge tonen komen wat onrustig over. Overigens, de verschillen zijn natuurlijk behoorlijk subtiel. Omgekeerd wordt het beluisteren van de Dion steeds prettiger. Er wordt een heel rustig geluidbeeld neergezet. Het is prettig dat er geen spoortje vervorming is in het hoog. Dat is vooral goed te merken op de liederen-CD van de sopraan Von Otter, waar een paar enorme uithalen (plus piano) in zitten, die werkelijk vlekkeloos overkomen. Mijn ervaring is dat vooral vrouwen gevoelig zijn voor dat soort vervorming in het hoog: “Nico, het staat te hard!!!”. Bij de Dion ga je dan ook ongemerkt op behoorlijk hoge volumes zitten luisteren.
Heel sterk is ook de detaillering: kleine fraseringen in de jazz-zang, tonen en boventonen in geplukte bas. Heel fraai is ook het ‘a capella’-koor waar er een enorme transparantie is in de stemmen en de akoestiek van de kerk (Kings choir in Cambridge) mooi meekomt.

Is er een nadeel? Ja, dat ik een flinke kamer heb (64 m2) die de KNOKKi niet weet te vullen. Dat valt vooral op bij het luisteren naar groot orkest. De akoestiek van het Concertgebouw komt prachtig mee en de detaillering van de instrumenten ook. Echter, in de tutti-passages begint het stereobeeld een beetje te schuiven. Blazers schuiven wat van links naar rechts en ook de strijkers schuiven. De totaalklank begint nu een beetje ‘vol te lopen’. Een technisch nadeel zou er ook kunnen zijn: ik weet niet goed hoe de levensduur is, gegeven de niet geringe warmte-ontwikkeling.

Kortom, een geweldige versterker, die ik wat langer dan afgesproken heb laten staan, omdat ik steeds nieuwe CDs wilde horen. Ik ben nog aan het zoeken of er voor een ‘aanvaardbare prijs’ een kwalitatief soortgelijke versterker is die wel meer schoon vermogen weet te genereren. Anders zou ik overwegen hem te kopen.”

Apparatuur: Meridian 808.2i cd speler-voorversterker; TAF Royal Excalibur luidsprekers; KNOKKi gebalanceerde interlinks van cd/voorversterker naar eindversterker; triwired TAF luidsprekerkabel (verzilverd zuurstofvrij koper). Verder geen fratsen.
Muziek: allerlei, maar specifiek wat jazz (o.a. Faye Claassen tribute to Chet Baker, Archie Shepp, Herbie Hancock ‘River’), klassiek (piano: Bach partita’s door Angela Hewitt, partita’s door Gavrilov; liederen van Grieg door Von Otter; a capella koorwerk; groot orkest: Concertgebouworkest Nieuwe wereld symfonie Dvorak).

Terug naar overzicht